This punjabi poem describes nature sorrow which is given by human being while a person tells it his grief in his life. But nature also console him that don’t afraid to living his life on earth. punjabi poem ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਜਦ ਸੋਚਦਾ ਇਸ ਜਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਉਦਾਸ ਜਿਹਾ ਹੋ ਜਾਨਾ, ਚਿੱਤ ਕਰਦਾ ਫਿਰ ਚਲ ਦਿਲਾ…